1. افسانه ای چینی چنین است که: پلنگ های وحشی ودست نیافتنی ، همگی به یک نوع می میرند.
2. هنگامی که پلنگ ها به بلوغ کامل می رسند و به هر چه خواستند رسیدند؛ بر مرتفع ترین نقطه ممکن می روند وبرای بدست آوردن  آنچه تا حال طعم مرگ آفرین پنجه شان را نچشیده تلاش می کنند.آری ماه را نشانه می روند . دورخیزی می کنند و جهش..
3. آنقدر برجهش های خود می افزایند که سرانجام کمرشان می شکند و ...
4. افسانه ی چینی چنین است که: پلنگ های وحشی ودست نیافتنی ، همگی به یک نوع می میرند.

چراغی در فلک، شعله به سوسو

پلنگ خسته را بستی به گیسو

چرا خوش خواندی از حال پریشون

که ماه گُل داده در ابرای پنهون

بنال از بخت بد، در فصل تیمار

که جای گل نشسته بوته‌ی خار

مگه عشق، غیر از این معنی نداره

که دائم آسمون از خون بباره

بنال دریا که دلدار مرده در خواب

پلنگ آشفته رفت و ماه،‌ بی‌تاب

کجا شد دوره دل‌های آرام

که این‌گونه شکسته طاقِ هر بام

خدایا معنی دریا، کویره ...

بگو تا فصل ما زمزم نمیره